Onze lonen zijn volgens de nieuwe officiële cijfers van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven trager gestegen dan in de buurlanden. België scoort een loonkostvoordeel en de bedrijfswinsten pieken. Dit bewijst dat de loondumping te ver is doorgeschoten en het tijd is om werknemers eerlijk te verlonen.

Volgens het nieuwste Technisch Verslag van de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven (CRB) zijn de lonen in België sinds 1996 1,1% trager gestegen dan in buurlanden. ABVV-voorzitter Bert Engelaar: “Dit is du jamais vu. De dramatische show van de werkgevers is voorbij; ze moeten afscheid nemen van de stigmatiserende term ‘loonkosthandicap’ want de jury heeft geoordeeld dat die is weggewerkt. Ondanks de ‘verguisde’ indexering stegen onze lonen trager en boeken we dus een loonkostenvoordeel ten opzichte van de buurlanden.”

De wet van ’96 zorgt ervoor dat de loonmatiging die al sinds 2015 aan de gang is, helemaal is doorgeschoten. Het opleggen van de nul-normen de afgelopen vier jaar staat los van de sociaaleconomische realiteit. België doet aan loondumping ten opzichte van zijn buurlanden. 

Dit officieel loonkostenvoordeel houdt bovendien geen rekening met de 14,5 miljard aan verminderingen van werkgeversbijdragen en loonsubsidies die Belgische bedrijven jaarlijks ontvangen. Het ABVV bracht dit wel in rekening en berekende dat de evolutie van de loonkosten sinds 1996 rond 5% trager ligt dan in onze buurlanden. Een serieus voordeel voor ons land.

Het rapport van de CRB leert daarnaast dat de brutowinstmarges tussen ’96 en ’24 stegen van 36 tot 44%, omdat de lonen achterophinken op de productiviteit. Een groter deel van de gestegen productiviteit van werknemers blijft hangen bij de bedrijven en gaat niet richting werknemers. 

Hallucinant is dat de CRB vaststelt dat maar liefst twee derde van de stijging van de brutowinstmarges het resultaat is van patronale bijdrageverminderingen die onder meer via de taxshift werden uitgekeerd aan de werkgevers. “Bedrijven hebben de bijdrageverminderingen dus helemaal niet aangewend om zich aantrekkelijker te positioneren maar puur om de bruto winstmarges te verhogen”, stipt Bert Engelaar aan. “Dat de regering deze bedrijven ook nog een competitiviteitsenveloppe van 1,5 miljard toestopt is van de pot gerukt, zeker in budgettair krappe tijden.”

De conclusie van het nieuwe CRB-rapport kan enkel luiden dat een hervorming zich opdringt. “Moderniseer het kader”, roept Bert Engelaar op. “Het loonkostenvoordeel bewijst dat werknemers te weinig loonsverhoging hebben gekregen. Hervorm fundamenteel het mechanisme achter die loonmatiging, namelijk de wet van ’96 die onze lonen in een kunstmatige wurggreep houdt. Maak de loonmarge indicatief voor vrijere interprofessionele onderhandelingen en onderhandelingen op sectorniveau naagelangr de eigen realiteit, productiviteit en winstgevendheid van de sector. Werknemers moeten krijgen waar ze recht op hebben én het loonkostenverschil moet alle cadeaus meerekenen die werkgevers krijgen.”