Brussel beleeft de ene na de andere pijnlijke dag. Vernielingen en geweld verdienen geen relativering. Wie hulpdiensten aanvalt of publieke infrastructuur beschadigt, overschrijdt grenzen. Toch baart vooral de politieke reactie zorgen. Opperen om jongeren naar heropvoedingskampen te sturen, en intussen massaal oproerpolitie en militairen (!) inzetten, brengt geen kalmte. Wij maken ons zorgen. Over de rechtsstaat. Over onevenredig machtsvertoon. Over sociaal protest. Over de besparingswoede in het onderwijs. Deze spiraal moet doorbroken worden.

Sinds 4 juni komen duizenden studenten, leerkrachten, ouders, cultuurwerkers en burgers in Brussel bijeen om het onderwijs, het onderzoek, de cultuur, de publieke media en hun toekomst te verdedigen tegen de besparingswoede van de regering van de Federatie Wallonië-Brussel. De autoriteiten reageerden met harde hand. Het ABVV maakt zich dan ook zorgen over het recht op protest en de rechtsstaat. 

Jongeren komen op straat voor hun recht op onderwijs, opleiding en hun toekomst. Zij, gezinnen met kinderen, leerkrachten en studenten werden geconfronteerd met een machtsvertoon waarvan de noodzaak en de evenredigheid vandaag ernstige vragen oproepen.

Het geweld dat in de marge van de betoging of door geïnfiltreerde splintergroeperingen werd gepleegd, moet met klem worden veroordeeld. Het kan echter geen rechtvaardiging vormen voor een uiterst verontrustende inzet van veiligheidstroepen. De aanwezigheid van gewapende militairen levert een situatie op die we niet mogen bagatelliseren. In een rechtsstaat is het niet de taak van het leger om sociaal protest in goede banen te leiden. Deze rolverwarring voedt het idee dat maatschappelijk protest een bedreiging voor de veiligheid zou zijn, in plaats van een normaal en onmisbaar onderdeel van de democratie.

De jongeren en leerkrachten vragen geen privileges. Ze eisen de nodige middelen voor onderwijs, educatie en ontwikkeling. Ze willen gehoord worden voordat beslissingen met verstrekkende gevolgen worden opgelegd. Gehoord worden, dat is ook wat de brede sociale beweging vraagt die al meer dan anderhalf jaar storm loopt tegen de antisociale Arizona-regering.

Beleid voeren komt niet alleen neer op de bevoegdheid om beslissingen te nemen en te bezuinigen. Beleid voeren houdt ook in dat er geluisterd wordt naar noodsignalen en dat de fundamentele vrijheden worden gerespecteerd. In een rechtsstaat vereist dit ook dat de ordehandhaving de democratische rechten beschermt in plaats van deze in te perken. Het ABVV weigert dat onze samenleving eraan gewend raakt dat studenten en leerkrachten als een bedreiging voor de openbare orde worden neergezet.